1.    Kilka słów wstępu

W obrębie tego gatunku gryzoni istnieje co najmniej kilkanaście różnych odmian (ras).


Kwestia ras (odmian) świnek morskich wbrew pozorom wcale nie jest zagadnieniem prostym i jednoznacznym.


Najczęściej wyróżnia się dwa podstawowe sposoby podziału.
Pierwszy z nich można nazwać amatorskim (nieprofesjonalnym), zaś drugi hodowlanym (profesjonalnym).


 



2.    Podział hodowlany (profesjonalny)

Wedle tak zwanego profesjonalnego podziału (stosowanego zwykle przez hodowców prowadzących swoje hodowle w celach zarobkowych) można wymienić różne (często niezwykle egzotyczne) rasy świnek morskich takie jak
np.  Rex, Sheltie, Coronet, US Teddy (podobna do świnki gładkowłosej, ale ma najeżone futerko na głowie oraz grzbiecie), CH Teddy (podobna do świnki gładkowłosej, ale ma najeżone futerko), Merino (dość krótka, falowana okrywa włosowa), Texel (mocno kręcone długie futro).


Należy również wspomnieć o prawie bezwłosej (posiada odrobinę sierści w okolicach pyszczka) odmianie świnki morskiej (Skinny). Trzeba pamiętać także o odmianie zupełnie bezwłosej (Baldwin).

 

 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




3.    Podział amatorski (nieprofesjonalny)


Natomiast bardziej amatorskie podejście oparte jest na podziale stworzonym na podstawie różnic występujących pomiędzy długością i fakturą okrywy włosowej, a także umaszczeniem poszczególnych osobników.


Można wyróżnić: odmianę gładkowłosą (rasy angielskie – sierść krótka i przylegająca), odmianę rozetkową (abisyńską) oraz odmianę długowłosą (np. angorki).

 


a)    W obrębie odmiany gładkowłosej mamy:
rasy jednobarwne (biała, beżowa, kremowa, lilaróż, ruda, czekoladowa, czarna) oraz szylkretowe
(wzór szachownicy, najczęściej trzykolorowe), a także rasę himalajską (białe ciało, zaś okolice uszu, nosa, pyszczka oraz łap są przyciemnione), holenderską (tułów biały, natomiast tył ciała jak również okolice głowy ciemne) i aguti (zróżnicowane rozłożenie barwy na całej długości poszczególnych włosów).


b)    W obrębie odmiany abisyńskiej charakterystyczne są rozetki, spotykane są wszystkie odmiany barwne.


c)    W obrębie odmiany długowłosej wyróżnia się między innymi:
rasę peruwiańską (bardzo długie włosy wyrastające z grzbietu, opadają równomiernie we wszystkich kierunkach, przykrywając też głowę i pyszczek) , rasę szetlandzką (dobrze widoczny pyszczek, dzięki temu, że wszystkie włosy układają się do tyłu) i rasę angorską (wiele odmian barwnych).



Podsumowując można stwierdzić, iż z całą pewnością (niezależnie od rasy, jeśli tylko zapewni się pupilowi właściwe warunki oraz troskliwą opiekę) hodowanie świnki morskiej może stać się źródłem prawdziwej radości i przyjemności.
Bowiem zwierzątko niemal na pewno szybko okaże się dla swojego opiekuna przyjacielskim, oddanym (krótko mówiąc wręcz doskonałym) towarzyszem.


 


 

 

Dla właścicieli lub/i osób dopiero planujących rozpoczęcie hodowli świnki morskiej gorąco polecamy szeroki wybór wysokiej jakości produktów dla gryzoni renomowanych marek w atrakcyjnych cenach.
Nasza oferta dostępna jest na EMUSKLEP.PL (w kategorii gryzonie).





 

Opracowała: mgr Emilia Sachogłuchowicz.

Opracowano na podstawie: Gorazdowski M. J. „Świnka morska” Wydawnictwo EGROS, listopad 2000.