W naturze akacjówki mieszkają na drzewach akacji właściwej (Acacia xanthoploea), której nie należy mylić z robinią akacjową zwaną u nas akacją. Wykorzystują te drzewa nie tylko jako miejsca zamieszkania, ale i źródło pożywienia, zjadają jego liście, kwiaty, nasiona i młodą korę. Zamieszkują rejony Afryki Południowej, głównie Botswanę, Namibię, RPA, Angolę i Zambię, a ich naturalnym środowiskiem jest sucha sawanna. Dorastają do około 15 cm długości, do których dodać trzeba około 15-20 centymetrowy ogon. Mają biały spód ciała i szaro-brązową stronę grzbietową. Ich ogon jest długi i ciemny, widoczne są teżferplast ciemne pierścienie dookoła oczu. Na wolności żyją w wielopokoleniowych grupach.

W przeciwieństwie do zwykłych szczurów, akacjówki wymagają dość wysokiej klatki (minimum 60 cm), możliwe jak najobszerniejszej. Powinna ona być wyposażona w liczne gałęzie drzew owocowych, które będą ogryzać i będą mogły się po nich wspinać. W żadnym wypadku nie należy wykorzystywać gałęzi drzew iglastych. Ważnym elementem wyposażenia są też liczne kryjówki – połówki kokosa, budki lęgowe dla drobnych ptaków i drewniane domki dla małych gryzoni. W klatce powinno znaleźć się też siano, bawełna lub suche liście, które posłużą za materiał do wyściełania gniazd. Akacjówki są bardzo inteligentne i ciekawskie – cieszą się z nowych elementów wyposażania ich klatki.

Głównym elementem diety tych szczurów powinna być gotowa karma dla szczurów, a najlepiej dla popielic afrykańskich. Podstawą takiej mieszanki powinno być proso, siemię lniane, kanar, różne zboża i pestki słonecznika czy dyni. Akacjówki są dość aktywnymi gryzoniami, szybko spalającymi kalorie biegając i skacząc po klatce, więc ich dieta powinna być dość energetyczna. Ważnym uzupełnieniem gotowej mieszanki są owoce. Można podawać im banany, jabłka, gruszki, morele, brzoskwinie, papaje, mango, melona, arbuza, a także pomidory i ogórki. Owoce podawać należy w dość dużej ilości. Innym, akacjowkaistotnym uzupełnieniem diety akacjówek są owad – chętnie zaakceptują każda karmówkę dostępna w sklepach zoologicznych. Podawać im można szarańczę, świerszcze, larwy drewnojada, mącznika i hermetii. Polowanie, szczególnie na większe owady dostarcza tym gryzoniom solidnej porcji ruchu i rozrywki. Akacjówkom podawać można też suchą i mokrą karmę dla kotów i psów – powinna ona stanowić jednak jedynie niewielkie uzupełnienie diety. Gryzonie te chętnie zajadają się też innymi warzywami, takimi jak marchew, seler naciowy czy cykoria.

Akacjówki najlepiej czują się w wielopokoleniowych grupach rodzinnych, o ile mają zapewnioną odpowiednio dużą przestrzeń życiową. Przy nadmiernym zagęszczeniu zwierząt, może dojść między nimi do walk, mogących zakończyć się nawet tragicznie. Odpowiednio pielęgnowane, z chęcią wchodząc w kontakt ze swoim właścicielem, dają się głaskać i nosić na rękach. Należy jednak być cierpliwym i konsekwentnym w oswajaniu tych gryzoni. Najlepszą metodą jest oczywiście oswajanie przez żołądek, czyli podawanie im najsmaczniejszych kąsków z ręki. Gryzonie te aktywne są głównie nocą i choć można je wybudzić w ciągu dnia, to najczęściej są zaspane, niechętne do wchodzenia w interakcje, a zmuszone do kontaktu potrafią nawet ugryźć. Dlatego niekoniecznie są to zwierzęta dla małych dzieci, które szybko mogą stracić cierpliwość przy przesypiających dzień zwierzętach.

Opracowano na podstawie artykułu Szczur Akacjowy, "ZooBranża", nr 6-7, 2017 r. oraz serwisu www.terrarium.pl