Melopsittacus undulatus, czyli papużka falista zamieszkuje głównie tereny Australii. Spotkać je można na trawiastych terenach, zadrzewionych brzegach rzek, czy na terenach rolniczych. Żerują głównie na ziemi, żywiąc się ziarnem i zbierają się przy wodopojach w grupach liczących nawet 15 tysięcy osobników. Żyją w dużych stadach i prowadzą koczowniczy tryb życia, przemieszczając się z miejsca na miejsce w poszukiwaniu jedzenia. Do Europy trafiły w XIX wieku, zostały sprowadzone przez falistaznanego ornitologa, Johna Goulda. Po raz pierwszy opisał je fałszerz pieniędzy zesłanego do Australii, Thomasa Wetlinga, a pierwszą publikacją, w której ukazał się ich opis było dzieło Georga Shawa „Zoology of New Holland”. Choć szybko zyskały na popularności, to wciąż większość papużek w Europie pochodziła z importu. Dopiero po wprowadzeniu przez rząd Australii całkowitego zakazu wywozu zwierząt rozwinęły się hodowle.


Długość ciała papużek wynosi od 18 do 20 centymetrów, z czego nawet połowa może przypadać na ogon. Osiągają wagę około 26-29 gram. Od czoła, przez całą głowę i częściowo na plecach rozciągają się czarne pręgi, od których prawdopodobnie gatunek ten wziął swoją nazwę. Plecy i skrzydła papużek falistych pokryte są czarnymi, żółto obrzeżonymi piórkami. Brzuch papużek powinien być jednobarwny, zielony. Nogi – różowe, a oczy małe o czarnej tęczówce. Dziób żółty, a pod nim biały „śliniak” z „koralami” po bokach, ogon z kolei powinien być czarny. Woskówka u samców niebieska, u samic z kolei o barwie od cielistej aż po brązową. W toku hodowli udało się uzyskać wiele odmian barwnych, z czego najpopularniejszą jest niebieska. Dzięki różnicą w kolorze woskówki łatwo odróżnić płeć w ubarwieniu naturalnym. Bywa to jednak trudne w przypadku niektórych odmian barwnych.


Dla tych niedużych papug wystarczy klatka od długości około 80 centymetrów, warto jednak pomyśleć o zakupie możliwie największej klatki, jaką możemy zaakceptować w naszym mieszkaniu. Papużki faliste mogą też przebywać w wolierach, zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych. Po okresie aklimatyzacji są nawet w stanie przebywać w wolierze zewnętrznej prawie cały rok. Warto taką wolierę odpowiednio przygotować, wstawiając do niej drewniane żerdzie na których papużkom niewd-impex będą odmrażały się łapki. Należy też zadaszyć część woliery czy nawet stworzyć drewnianą komorę w formie schronienia przed zimnem. Należy też zimą zadbać o dodatkowe oświetlenie, z racji krótszych dni. Papużki faliste to bardzo społeczne zwierzęta, dlatego należy pielęgnować je przynajmniej w parach.


Papużki faliste bardzo łatwo się oswajają, choć nie należy od razu rzucać ich na głęboką wodę. Przez pierwsze dwa tygodnie w nowym domu należy trzymać je w dość pustej klatce – wszelkie zabawki i dekoracje mogą początkowo wywoływać u tych zwierząt więcej stresu. Gdy już oswoją się z nowym domem możemy wstawić je z powrotem do klatki. Początkowo warto wybrać jedno miejsce w szczebelkach klatki w które wkładać będziemy smakołyki. Z czasem możemy też zacząć podawać zwierzętom smakołyki w tym miejscu bezpośrednio z dłoni. Gdy już oswoją się z naszą ręką możemy zacząć powoli je głaskać, pozwalać im chodzić po naszej dłoni. W naturze podstawę diety papużek falistych stanowią nasiona traw, czasem owady, owoce i zielone części roślin. Podobną dietę należy utrzymywać też w hodowli, korzystając na przykład z gotowych mieszanek przeznaczonych dla tych papug, uzupełnianych przez nas mniszkiem, marchewką, jabłkiem czy wiśniami.

Opracowano na podstawie wikipedii oraz stron www.ptakiozdobne.pl, www.zoologiczny.expert.pl oraz www.ptakiegzotyczne.net