Tribolonotus gracilis, czyli scynk krokodylowy jest endemitem, czyli gatunkiem występujący na ograniczonym obszarze. Jaszczurki te spotkać można tylko na wyspie Papua-Nowa Gwinea, położonej w zachodniej części Oceanu Spokojnego. Panuje tam klimat równikowy, czyli gorący i wilgotny. Gatunek został odkryty blisko 100 lat temu, lecz to dziś pozostaje mało poznanym i trudno dostępnym. W naturalnym środowisku prowadzą skryty tryb życia, często spotykane są w pobliżu leśnych strumieni, schowane w gęstej roślinności. Upodobały sobie też plantacje orzecha kokosowego, gdzie ukrywają się pod rozkładającymi się łupinami. Scynki krokodylowe charakteryzują się czarnym ubarwieniem przechodzącym w odcień jasnejtrixie szarości na spodniej części ciała. Osiągają około 20-25 centymetrów długości. Dość charakterystyczną cechą są jaskrawopomarańczowe obwódki wokół oczu, występujące u dojrzałych płciowo osobników. Wzdłuż grzbietu i ogona ciągną się ostro zakończone, twarde wyrostki, przypominające te występujące u krokodyli. Czaszka również zakończona jest kostnymi wyrostkami, odcinając się od tułowia w formie jak gdyby hełmu. Ogon jest długi, zwężający się ku końcowi. Nie jest znana dokładna długość życia scynków w niewoli, podejrzewa się jednak, że mogą dożywać do 15 lat.


Scynki krokodylowe to zwierzęta bardzo terytorialne i należy je pielęgnować co najwyżej w parach, gdyż agresja może się pojawić nawet wobec drugiej samicy. Najlepiej rozpocząć hodowle dwóch bardzo młodych zwierząt, dzięki czemu można uniknąć jakichkolwiek konfliktów w przyszłości. Jaszczurki te są naziemne, ich terrarium powinno być dość długie, lecz niezbyt wysokie. Dla pary wystarczy zbiornik o wielkości 40x80x40 centymetrów. Wnętrze powinno przypominać las tropikalny, na podłoże najlepiej nadaje się torf kokosowy, uzupełniony mchem. Obowiązkowym elementem wyposażenia terrarium musi być duży pojemnik z wodą, z którego zwierzę będzie mogło się z łatwością wydostać. Scynki uwielbiają bowiem kąpiele i potrafią całe dnie spędzać pod wodą. W terrarium powinny znaleźć się też kryjówki, w których te płochliwe jaszczurki będą mogły się schować. Wybierając rośliny do wnętrza należy wybierać takie, które dobrze znoszą wysoką wilgotność (70-90%). W zbiorniku należy wytworzyć odpowiedni gradient temperatury – w jednym końcu powinna ona wynosić około 22 stopni, a pod tetrahot spotem – 28 stopni Celsjusza. Na noc temperaturę należy obniżyć do około 20 stopni. Gadom tym trzeba też zapewnić odpowiedni fotoperiod – 12 godzin światła i 12 godzin ciemności. Obowiązkowym elementem wyposażenia są też żarówki lub świetlówki UVB.

Jaszczurki te najaktywniejsze są o poranku, a w ciągu dnia najczęściej pozostają ukryte lub przebywają w basenie. Jest to gatunek płochliwy, nie lubią być brane na ręce ani przebywać poza terrarium. Zaniepokojone rzucają się do ucieczki, potrafią wydawać protestujące dźwięki a nawet udawać martwe. Nadają się więc wyłącznie do obserwacji, choć z czasem można nauczyć je przyjmowania pokarmu z pęsety. Preferencje żywieniowe scynków są bardzo urozmaicone. Nie gardzą one świerszczami, karaczanami a nawet larwami chrząszczy czy motyli. Bardzo dobrym pokarmem są też ślimaki, które scynki pożerają wraz z muszlami, które są świetnym źródłem wapnia. Uzupełnieniem diety mogą być tarte warzywa i owoce, takie jak marchew czy jabłko. Ważne są też odpowiednie suplementy mineralno-witaminowe. Warto też badać ich wagę, gdyż mogą się objadać. Scynki krokodylowe to zwierzęta dość zdrowe, o ile pochodzą z hodowli. Niestety wciąż tańsze i szerzej dostępne są osobniki odłowione, które z racji swej podatności na stres który obniża odporność, często kończą podróż do Europy z różnymi infekcjami.

Opracowano na podstawie artykułu Scynk Krokodylowy, "ZooBiznes" nr 1-2, 2016 r oraz strony www.terrarium.com.pl