Chomiki syryjskie w naturze zamieszkiwały stepowe i półpustynne rejony Azji Mniejszej, w rejonie Halebb. Odkryte zostały przez brytyjskiego zoologa Georga Waterhouse'a w 1839 roku. Dalsze losy gatunku są nieznane, w pewnym momencie uznano go wręcz za wymarły. Dopiero ekspedycja profesora Aharoniego z Uniwersytetu Jerozolimskiego z 1930 roku odkryła gniazdo samicy z młodymi. Mówi się, że z dwóch pozostałych przy życiu osobników w laboratoriach uzyskano w ciągu roku 150 osobników. Kilka egzemplarzy trafiło do Wielkiej Brytanii, gdzie stały się zwierzętami laboratoryjnymi, prezentowano je też w londyńskim ZOO. Stopniowo zyskiwały na popularności, a dzięki dużej płodności zaczęły trafiać do hodowli domowych (około1937 rok). Po raz pierwszy pojawiły się na wystawie zwierząt w 1948 roku, a w międzyczasie zawędrowały też do Stanów Zjednoczonych. W Polsce chomiki syryjskie pojawiły się dopiero około 1950 roku.


Ciało chomika syryjskiego jest walcowate i osiąga długość 15-18 centymetrów, oraz masę ciała około 80-150 gramów. Ogon jest skrócony, mający długość zaledwie 1,2-2 centymetrów. Ich krótkie, silne nogi są przystosowane do przemierzania długich dystansów. Łapki są bezwłose, przednie mają 4 palce, a kciuk jest zredukowany do niewielkiego wyrostka. Tylne mają pięć palców oraz zgrubienia na podeszwach, które ułatwiają wspinanie się. Gruczoły zapachowe, którymi chomiki znaczą teren zlokalizowane są po bokach ciała, w pobliżu tylnych łapek. Oczy są duże i wypukłe. Standardowe umaszczenie jest białobrzuche aguti. Grzbiet powinien być bary rdzawej, szaro-rudej lub złoto-rudej, a końcówki włosów czarne. Brzuch kremowy lub biały, podszerstek i uszy- szare. Sierść powinna być krótka i aksamitna, ułatwiająca przemieszczanie się w podziemnych tunelach. W hodowli otrzymano jednak wiele różnych odmian barwnych.


W naturze chomiki syryjskie są samotnikami, dlatego należy je pielęgnować pojedynczo. Wymagają dość dużej klatki z metalowymi, gęstymi prętami. Wszystkie elementy plastikowe muszą być trwałe, gdyż chomiki mają mocne zęby i chętnie z nich korzystają. Duża klatka ułatwi im rozładowywanie energii. Może ona być jednopoziomowa lub z półkami, nie może jednak być zbyt wysoka, gdyż spadając z wysokości zwierzątko może sobie zrobić krzywdę. Klatkę należy ustawić w miejscu cichym, spokojnym i nienarażonym na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i przeciągi. Nie należy ustawiać jej w sypialni, gdyż chomiki to zwierzęta nocne. Dno najlepiej wysypać podłożem, mogą to być tradycyjne wióry, czy ściółka kukurydziana, bawełniana czy papierowa. Warstwa powinna być dość gruba, by nasz pupil mógł dość swobodnie się w nim zakopywać. Nie można też zapomnieć o domku, najlepiej drewnianym, choć chomik i tak będzie go ogryzał. Innymi elementami wyposażenia powinno być poidło smoczkowe oraz solidne, ceramiczne miski na pokarm. Można też wstawić niewielką, narożną toaletę,chomik gdyż gryzonie te są czyste i dość szybko uczą się z niej korzystać. Bardzo ważnym elementem wyposażenia są też zabawki. Chomiki są niezwykle inteligentne i ruchliwe, potrzebują też dużej ilości bodźców stymulujących go do aktywności fizycznej. Zabawki należy regularnie wymieniać, gdyż zwierzę będzie je ogryzać. Nie należy jednak inwestować w popularyzowane przez filmy przeźroczyste kule do biegania – powodują one bowiem więcej stresu u zwierzęcia. Lepszym rozwiązaniem będzie dobrej jakości kołowrotek.


Podstawą diety chomika syryjskiego powinna być dobrej jakości gotowa mieszanka ziaren i ziół, owoców i warzyw w formie granulatu. Jest to o tyle dobre rozwiązaniem, że zapobiega selektywnemu wybieraniu pokarmu z miski. Niewielki dodatek mogą stanowić larwy mącznika lub kilka dobrej jakości karmy dla psów. Uzupełniająco można też podawać orzechy (w małych ilościach gdyż zawierają dużo tłuszczu), pestki dyni, nasiona słonecznika, lnu, płatki owsiane i kukurydziane. Chomikom można też w niewielkich ilościach podawać niektóre owoce i warzywa, takie jak jabłka, gruszki, banany, marchew, pomidory, ogórki, seler, cukinię, kalarepę, dynię, cykorię. Pielęgnacja chomika syryjskiego skupia się głównie na czyszczeniu klatki, gdyż chomiki cześć pokarmu zawsze odkładają do „spiżarni”. Nie należy jej jednak kompletnie opróżniać, gdyż może to stresować zwierzę. Wbrew pozorom chomiki syryjskie nie nadają się na zwierzęta dla małych dzieci. Nie oswajają się one bowiem jak psy czy koty, są indywidualistami wyposażonymi w ostre zęby, którymi mogą pogryźć dziecko. Są też delikatne i małe dzieci mogą mu zrobić krzywdę. Chomiki przeciętnie żyją około 2 lat, dobrze pielęgnowane mogą jednak dożywać 4-5 lat.

Opracowano na podstawie wikipedii, strony www.kakadu.pl oraz artykułu Chomik syryjski, "ZooBranża" nr 9, 2018 r.