603 300 352

Ostatnio dodane

Nimfy

13-05-17 11:21

Wśród ptaków cieszą się od lat wielką popularnością. Nie są bardzo duże, wymagające czy drogie, a pielęgnowane pojedynczo przywiązują się do właściciela. Nimfy nie należą może do najbardziej kolorowych papug, ale świetnie nadają się nawet dla początkujących hodowców. Nie maja specjalnie dużych wymogów lokalowych i można je pielęgnować nawet cały rok w wolierze zewnętrznej. Chętnie też naśladują różne dźwięki, takie jak gwizd czajnika, dzwonek do drzwi czy ludzka mowa. Decydując się na zakup nimfy, należy zaopatrzyć się w odpowiednio dużą klatkę lub wolierę (np. firmy WD-Impex, czy Ferplast). Ważne jest też odpowiednie podłoże (Vitapol). W klatce nie może zabraknąć też pojemników na jedzenie i wodę (Pet Inn) oraz zabawek (Trixie). Nimfę można karmić mieszanką dla średnich papug (Animals), należy też podawać jej wapno i witaminy (Nestor).

Komentarzy: 0 | Kategoria: Pozostałe Dodał/a: Kamil Kamil Gabinecki

zebra finchWśród ptaków egzotycznych papugi wyróżniają się ubarwieniem, a kanarki śpiewem. Nie wszyscy przyszli hodowcy ptaków są jednak w stanie zapewnić tym ptakom odpowiednie warunki. Dlatego swojego czasu na popularności zyskały niewielkie, ruchliwe ptaszki, łatwe w hodowli i odznaczające się niewielkimi wymaganiami. Zeberki nie są można tak kolorowe jak papugi, nie mogą też pochwalić się pięknym śpiewem, są jednak sympatyczne i nadają się niemalże dla każdego. Decydując się na zakup tych ptaków, trzeba uzbroić się w klatkę (np. firmy Pet Inn czy WD-Impex), oraz pokarm dla małych ptaków egzotycznych (Versele Laga, Tropifit czy Animals).

Amadyny zebrowate (oficjalna nazwa zeberek) należą do rodziny astryldowatych w rzędzie wróblowych. Ze względu na miejsce występowania wyróżnia się dwa podgatunki – zeberkę timorską i zeberkę australijską. Ta pierwsza zamieszkuje Małe Wyspy Sundajskie (Timor, Flores, Sumba i inne wysepki), drugi podgatunek z kolei zamieszkuje prawie cały obszar kontynentu australijskiego. W naturze żyją w dużych stadach na obrzeżach lasów, oraz stepach i półpustyniach porośniętych krzaczastą roślinnością. Żywią się małymi owadami i nasionami traw. Ich cykl rozrodczy związany jest z opadami deszczu. Większe ulewy są dla tych małych ptaszków impulsem do rozrodu, budują wtedy koszyczkowate gniazda, w których składają jaja. Nawet pojedyncze, obfite opady deszczu są w stanie zapewnić kolejnym pokoleniom wyżywienie. Ubarwienie dzikiej odmiany jest szaro-brązowe, z wyraźnie zaznaczonym dymorfizmem płciowym. Zeberki okazały się jednak zmienne, już w XIX wieku Karl Russ, niemiecki hodowca donosił o pojawieniu się wśród jego ptaków młodych o innym umaszczeniu. Nie podjął jednak działań w celu ustabilizowania tego ubarwienia. Za najstarszą odmianę uznaje się białe zeberki, uzyskane w 1921 roku przez A.J. Woodsa, zamieszkującego Sydney. 

Komentarzy: 0 | Kategoria: Pozostałe Dodał/a: Kamil Kamil Gabinecki
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce. Zamknij