Pleurodeles waltl, czyli traszka waltla, zwana też salamandrą waltla lub żebrowcem waltla, to płaz ogoniasty z rodziny salamandrowatych, zamieszkujący głównie półwysep Iberyjski i Maroko. Prowadzą głównie wodny tryb życia, choć zdolne są do przebywania na lądzie. Poza wodą szukają jednak kryjówek pod kamieniami, wśród roślin i innych wilgotnych miejscach. Są to zwierzęta nocne i dość skryte, bywają też silnie terytorialne, szczególnie samice. Zamieszkują płynące i stojące wody o niskiej temperaturze, zawsze wśród dość bujnej roślinności. Można je też spotkać w pobliżu siedzib ludzkich – w rowachtraszka nawadniających, przy studniach a nawet głębszych kałużach. W głębokich wodach znaleźć też można neoteniczne osobniki tego gatunku (neotenia to zjawisko zdolności rozmnażania płciowego larw niektórych zwierząt).


Z wyglądu zwierzęta te są okazałe, masywne wręcz, z dużą, dość charakterystycznie spłaszczoną głową i walcowatym tułowiem. W naturze osiągaj około 30 cm długości, w akwariach jednak rzadko przekraczają 20. Ich małe oczy umieszczone są na szczycie głowy. Ogon jest szeroki, spłaszczony i okolony błoną pławną, do tego powinien stanowić połowę długości ciała. Ich nogi są stosunkowo małe, z dość wyraźnie widocznymi palcami. Ciało tego płaza pokryte jest ziarnistą skórą, zazwyczaj w kolorze brunatno-oliwkowym z ciemniejszymi plamami. Brzuch powinien mieć nieco jaśniejszy odcień. Na bokach zwierzęcia występuje szereg od 7 do 10 jaskrawo ubarwionych, zazwyczaj pomarańczowych lub czerwonawych punktów. Wyznaczają one końce żeber, od których wzięła się alternatywna polska nazwa tego płaza. W chwili zagrożenia bowiem, żebra przebijają skórę w tych punktach, raniąc pysk agresora, co pozwala traszce uciec.


Do pielęgnacji pary tych płazów potrzebne jest akwarium o minimalnych wymiarach 40x60 cm. Warto jednak pomyśleć o większym zbiorniku. Traszki są bowiem dość silnie terytorialne i w przypadku zbyt ciasnego akwarium może dochodzić między nimi do walk. Dno należy wysypać podłożem, należy jednak pamiętać, że zbyt drobny żwir i piasek mogą być konsumowane wraz z jedzeniem przez traszkę i wywoływać stany chorobowe. Nie powinno stosować się też torfu i mchu, gdyż mogą one zakwaszać wodę. Z racji iż traszki te mogą przebywać również w środowisku lądowym, warto zastanowić się juwelnad stworzeniem im niewielkiego miejsca, w którym odpoczną od ciągłego pływania. Nie musi to być też wyraźnie wydzielona część lądowa – dobrze zastąpią ją wystające ponad powierzchnie wody kamienie, kawałki kory czy gałęzie. Wnętrze należy obsadzić roślinami, które stanowić będą swoistą kryjówkę.


Ważnym elementem akwarium będzie wydajny filtr. Traszki nie wymagają specjalnego oświetlenia, wystarczy więc zwykła, chłodna świetlówka. Należy jednak uważać, by oświetlenie nie nagrzewało nadmiernie wody. Poziom wody w zbiorniku powinien wynosić około 30 cm, a temperatura – od 15 do 21 stopni Celsjusza. Latem należy zadbać, by nie przekraczała 30 stopni, gdyż traszki robią się wtedy ospałe i odmawiają przyjmowania pokarmu. Wodę należy czyścić i podmieniać, przynajmniej co 2 tygodnie. Zbiornik należy zabezpieczyć pokrywą, gdyż wbrew pozorom traszki są zdolne z niego uciec. Płazy te są dość żarłoczne, należy przy tym zapewnić im odpowiednio różnorodny pokarm. Możemy podawać im dżdżownice, małe rybki, nagie ślimaki oraz owady wrzucane na powierzchnię wody (np. świerszcze, muchy, ochotka). Można podawać im pokarm zarówno żywy jak i mrożony. Warto dość często sprzątać po posiłkach, by ograniczyć ilość zanieczyszczeń. Traszki waltla potrzebują okresu zimowania w temperaturze od 5 do 10 stopni Celsjusza. Należy je zimować w odpowiednich pojemnikach, wypełnionych wilgotnym podłożem (takim jak lignina, gąbka itp.). Pojemnik taki musi mięć otwory wentylacyjne. Należy go umieścić w miejscu, w którym panować będzie stała temperatura. Stan zwierzęcia należy co jakiś czas kontrolować, dbając o odpowiednią wilgotność. Okres zimowania trwa około 2 miesiące. Same traszki dożywają nawet 20 lat.

Opracowano na podstawie stron www.magazynakwarium.pl oraz www.terrarium.com.pl